'वडिलांनी या अटीवर क्रिकेट खेळण्याची परवानगी दिली', नवोदित वेगवान गोलंदाज प्रफुल हिंगेचा खुलासा

इंडियन प्रीमियर लीग (IPL 2026) मध्ये सोमवारी राजस्थान रॉयल्सवर मिळवलेल्या विजयानंतर ज्या दोन खेळाडूंची सर्वाधिक चर्चा होत आहे, ते म्हणजे विदर्भाकडून रणजी ट्रॉफी खेळणारा प्रफुल हिंगे (Praful Hinge) आणि बिहारचा उगवता वेगवान गोलंदाज शाकिब हुसेन. विशेषतः हिंगे याने तर पहिल्याच षटकात ३ बळी घेत अशी कामगिरी करून दाखवली, जी या मेगा स्पर्धेच्या इतिहासात यापूर्वी इतर कोणत्याही गोलंदाजाला जमली नव्हती. या सामन्यात हिंगेने ३४ धावा देत ४ बळी घेतले आणि या प्रदर्शनासाठी त्याला ‘प्लेयर ऑफ द मॅच’ म्हणून गौरवण्यात आले.

​’जिओ हॉटस्टार’च्या ‘टाटा आयपीएल: ड्रीम ऑन’ या कार्यक्रमात प्रफुल हिंगेने आपल्या क्रिकेट प्रवासाच्या सुरुवातीच्या आठवणींना उजाळा दिला. त्याने सांगितले की, जेव्हा तो सहावीत होता, तेव्हा त्याने वडिलांना क्रिकेट खेळण्याची इच्छा बोलून दाखवली. त्यावेळी वडिलांनी तो अजून खूप लहान असल्याचे सांगून एक वर्ष थांबायला सांगितले. मात्र, त्यांनी मुलाला टेनिस बॉलने खेळण्यासाठी एक बॅट आणून दिली. टेनिस बॉलने क्रिकेट खेळणाऱ्या प्रफुलला तेव्हा लेदर (सीझन) बॉलने कसे खेळायचे हे माहित नव्हते. पुढच्या वर्षी शालेय परीक्षेनंतर वडिलांनी प्रफुलला एका समर कॅम्पमध्ये प्रवेश मिळवून दिला.

​प्रफुल म्हणाला, “मी माझे सर्वस्व झोकून दिले आणि खूप खेळलो. तेव्हाच मला समजले की जर वेगवान गोलंदाजी करायची असेल तर हात पूर्ण फिरवावा लागतो. यापूर्वी मला ही गोष्ट माहित नव्हती. दोन महिन्यांनंतर माझे वडील म्हणाले – ‘हे आता तुझ्यावर अवलंबून आहे की तुला हे पुढे चालू ठेवायचे आहे की नाही.’ मी म्हणालो, ‘मला खेळायचे आहे.’ यावर त्यांनी मला एक अट घातली की, मला शाळा, अभ्यास आणि क्रिकेट या तिन्ही गोष्टी एकाच वेळी सांभाळाव्या लागतील. मी त्यासाठी काहीही करायला तयार होतो. पहिल्या दिवशी बाबांनी मला क्लबमध्ये सोडले आणि त्यानंतर मी स्वतःच जाऊ लागलो. ते फक्त फी भरण्यासाठीच येत असत. ते जास्त हस्तक्षेप करत नसत, पण त्यांचा पाठिंबा नेहमीच असायचा.”

​प्रफुल हिंगेला गेल्या २ वर्षांपासून एमआरएफ (MRF) पेस अकॅडमीकडून फोन येत होते, पण तो गेला नाही. अखेर ज्या वर्षी तो गेला, त्याच वर्षी तो जखमी होता. तिथल्या फिजिओ नवीन बाबू यांनी तपासणी केली आणि त्याच्या पाठीत ‘स्ट्रेस फ्रॅक्चर’ असल्याचे सांगितले. हिंगेच्या रिकव्हरीवर खूप लक्ष देण्यात आले, पण ते सात-आठ महिने अत्यंत कठीण होते. प्रफुलला एक सीझन सोडावा लागला आणि त्यानंतर त्याने पुनरागमन केले. अंडर-२३ सीझनमध्ये त्याने २५ पेक्षा जास्त बळी घेतले. त्यानंतर तो ‘इमर्जिंग इंडिया कॅम्प’चा हिस्सा बनला. जेव्हा प्रफुल एमआरएफ अकॅडमीत गेला, तेव्हा त्याला समजले की दरवर्षी २ खेळाडूंना ऑस्ट्रेलियाला पाठवले जाते. प्रफुल ऑस्ट्रेलियाला जाण्यासाठी खूप उत्सुक होता, म्हणूनच त्याने घरगुती क्रिकेटमध्ये चांगली कामगिरी केली आणि आपले स्वप्न पूर्ण केले.

​विजय हजारे ट्रॉफी दरम्यान हार्दिक पांड्यासोबत झालेल्या सामन्याचा अनुभव सांगताना प्रफुल म्हणाला, “जेव्हा मी त्यांना गोलंदाजी करत होतो, तेव्हा मी खूप घाबरलो होतो, कारण हार्दिक भाई कोणत्या दर्जाचे फलंदाज आहेत आणि ते काय करू शकतात हे सर्वांनाच माहित आहे. पण पहिल्या चेंडूनंतर माझी भीती पळाली आणि मी स्वतःला सांगितले की मी कोणत्याही दबावाशिवाय गोलंदाजी करू शकतो. मी सतत स्वतःला आठवण करून देत होतो की प्रत्येक वेळी आपला सर्वोत्तम चेंडू टाकायचा आहे. यॉर्कर हा माझा आवडता चेंडू आहे आणि मी त्याचा खूप सराव केला आहे. मी त्यांना चांगले यॉर्कर टाकले आणि मध्ये काही बाऊन्सरही टाकले. एक धाव घेतल्यानंतर ते माझ्याकडे आले आणि म्हणाले, ‘प्रफुल भाई, खूप छान गोलंदाजी.’ यामुळे माझा आत्मविश्वास खूप वाढला. सामन्यानंतर मी त्यांना पुन्हा भेटलो, तेव्हा ते म्हणाले, ‘तू खूप चांगलं करत आहेस, असंच चालू ठेव. तुला आयपीएलमध्ये भेटतो.’”