‘त्याची महानता शब्दांत मांडता येणार नाही!’ हार्दिकच्या वाढदिवसानिमित्त गर्लफ्रेंड माहिकाची हृदयस्पर्शी पोस्ट

By Marathi On Oct 11, 2026

भारतीय क्रिकेट संघाचा धडाकेबाज अष्टपैलू खेळाडू हार्दिक पांड्या आज 33 वर्षांचा झाला आहे. 11 ऑक्टोबर 1993 रोजी गुजरातमधील चोरयासी येथील एका सामान्य कुटुंबात जन्मलेल्या हार्दिकने क्रिकेटच्या विश्वात सुपरस्टार म्हणून नाव कमावले आहे. आलिशान गाड्या, कोट्यवधी किमतीची घड्याळे आणि भव्य जीवनशैली यामुळे तो चाहत्यांसाठी एक ‘आयकॉन’ बनला आहे. मात्र, दुखापतीमुळे तो गेल्या काही महिन्यांपासून क्रिकेटपासून दूर आहे.

दरम्यान, त्याच्या 33 व्या वाढदिवसानिमित्त त्याची मैत्रीण माहिका शर्माने त्याच्यासाठी एक भावूक संदेश शेअर केला आहे. माहिकाने तिच्या इंस्टाग्राम अकाउंटवर एक सविस्तर पोस्ट लिहीत हार्दिकचा बालपणापासूनचा संघर्ष आणि त्यानंतर मिळालेले यश या प्रवासाचा आढावा घेतला. या पोस्टमध्ये तिने हार्दिकने गोलंदाजी करण्यास कशी सुरुवात केली आणि कारकिर्दीच्या सुरुवातीच्या काळात त्याला कोणत्या आव्हानांचा सामना करावा लागला, याचेही वर्णन केले आहे.

माहिकाने लिहिले, “वयाच्या 19व्या वर्षापर्यंत हार्दिक बडोद्यात प्रामुख्याने चौथ्या क्रमांकावर फलंदाजी करायचा. मैदानावर त्याचे असणे एका खोडकर आणि उत्साही धाकट्या भावासारखे हे एखाद्या दैवयोगासारखे वाटायचे. त्याच्या चपळ आणि उत्साही स्वभावामुळे, आपली ऊर्जा योग्य दिशेने वळवण्यासाठी क्रिकेट हे एक उत्तम माध्यम ठरले. मर्यादित औपचारिक शिक्षण असूनही, क्रिकेटचे मैदान हे त्याच्यासाठी स्वतःला व्यक्त करण्याचे व्यासपीठ बनले.”

तिने पुढे लिहिले, “अनेक वर्षे फलंदाज म्हणून उत्कृष्ट कामगिरी करूनही, संघात त्याचे स्थान अनिश्चितच राहिले. राजकारण आणि सामाजिक संबंधांमधील दिखाऊपणाशी जुळवून न घेतल्यामुळे त्याला हक्काची निवड नाकारण्यात आली. वेगाची आवड असलेल्या हार्दिकमध्ये एखाद्या घोड्याप्रमाणे अथक काम करण्याची क्षमता होती. तरीही, हीच खासियत कालांतराने त्याची सर्वात मोठी ताकद बनेल, याची त्याला स्वतःलाही जाणीव झाली नव्हती.”

नेट प्रॅक्टिस संपल्यानंतरही हार्दिक कठोर परिश्रम करत राहायचा. हार्दिकच्या सुरुवातीच्या दिवसांची आठवण सांगताना माहिकाने लिहिले, “इतर फलंदाज सराव संपवून निघून गेल्यानंतरही हार्दिक मैदानावरच थांबायचा. स्वतःची फलंदाजीची प्रॅक्टिस पूर्ण झाल्यावरही, तो आपल्या सहकाऱ्यांना गोलंदाजी करायचा जेणेकरून त्यांना फलंदाजीचा सराव करता येईल. त्या काळात त्याला ‘सहानुभूती’ या शब्दाचा अर्थही माहित नव्हता. शाळा सोडलेल्या हार्दिकसाठी हा वेळेचा एक विधायक वापर होता; कारण त्याला महागडे छंद परवडण्यासारखी परिस्थिती नव्हती आणि घरी करण्यासारखे विशेष काहीही नव्हते.”

ती पुढे म्हणाली, “गोलंदाज किंवा अष्टपैलू खेळाडू बनण्याचा त्याचा कोणताही हेतू नव्हता. कारण मुळात तो एक फलंदाज होता, तरीही या संवेदनशील मुलाने आपल्या क्रिकेटच्या प्रवासात अथक परिश्रम करणे सुरूच ठेवले. क्रिकेट हीच त्याच्या आयुष्यातील अशी गोष्ट होती जिने त्याला आपलेपणाची भावना दिली. त्यानंतर, नशिबाने कलाटणी घेतली. एका वरिष्ठ प्रशिक्षकाने हार्दिकला गोलंदाजी करताना पाहिले आणि ते थक्क झाले, कारण त्यांना तो केवळ एक फलंदाज म्हणूनच माहित होता.”

माहिकाने पुढे लिहिले, “काही दिवसांनंतर, हार्दिकने अष्टपैलू खेळाडू म्हणून पदार्पण केले. त्या सामन्यात त्याने आयुष्यात पहिल्यांदाच गोलंदाजी केली आणि तब्बल पाच बळी टिपले. विशेष म्हणजे, त्याच्याकडे गोलंदाजीसाठी योग्य असे बूटही नव्हते. दोन वर्षांनंतर, त्याच्या आवडत्या आयपीएल (IPL) संघाने त्याची दखल घेतली आणि त्याला वेगवान गोलंदाजी करणारा अष्टपैलू खेळाडू म्हणून करारबद्ध केले. त्यानंतर अवघ्या सहा महिन्यांतच त्याने भारतीय संघासाठी पदार्पण केले.”

हार्दिकच्या प्रवासावर भाष्य करताना माहिकाने समारोप केला, “जर्सी क्रमांक 33 परिधान करणारा हार्दिक भविष्यात काय साध्य करेल, याची कल्पनाही कोणी केली नसेल. त्याच्या महानतेच्या अथांग सागरातील कदाचित केवळ तीन टक्के भागच या पत्रात मांडला गेला आहे. तरीही, हे लक्षात आल्यावर माझ्या चेहऱ्यावर हास्य उमटते की, शब्दांच्या माध्यमातून त्याची महानता कधीच व्यक्त झाली नाही आणि आजही होत नाही.”